(ਸਫ਼ਨਯਾਹ 3:9) ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਕੌਮਾਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਬਦਲ ਦਿਆਂਗਾ (ਜਾਂ: ਮੁੜ ਬਹਾਲ ਕਰਾਂਗਾ) ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਪਸ਼ਟ (ਜਾਂ: ਸ਼ੁੱਧ) ਭਾਸ਼ਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰ ਸਕਣ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ।
(ਟਿੱਪਣੀ: ਮੂਲ ਇਬਰਾਨੀ ਪਾਠ ਦਾ ਸ਼ਬਦ-ਦਰ-ਸ਼ਬਦ ਅਨੁਵਾਦ ਇਹ ਹੈ:
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਬਦਲ ਦਿਆਂਗਾ (ਜਾਂ ਮੁੜ ਬਹਾਲ ਕਰਾਂਗਾ)
ਕੌਮਾਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਨੂੰ
ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਧ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ,
ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਾਰੇ
ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਨ
ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ।
(ਯਸਾਯਾਹ 6:5ੳ) ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕਰੋ: “ਤਦ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਹਾਏ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ! ਮੈਂ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਹਾਂ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਵਾਲੀ ਕੌਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।”
(ਯਸਾਯਾਹ 6:5ੳ) ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕਰੋ: “...ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਹਾਂ ਜਿਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਕੌਮ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜਿਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹਨ...”
ਧਿਆਨ ਦਿਓ:
ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕੌਮਾਂ ਨਾਲ
ਅਸ਼ੁੱਧ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਸ਼ੁੱਧ ਜਾਂ ਸਪਸ਼ਟ ਨਾਲ
ਬੁੱਲ੍ਹ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਇੱਕ ... ਭਾਸ਼ਾ ਨਾਲ
ਬੁੱਲ੍ਹ ਦਾ ਇਬਰਾਨੀ ਵਿੱਚ ਅਰਥ ਬੋਲੀ, ਭਾਸ਼ਾ ਵੀ ਹੈ
ਸਫ਼ਨਯਾਹ 3:9 ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਅਤੇ ਟਿੱਪਣੀ
ਇਹ ਭਾਗ ਕੁਝ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨੁਕਤੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ “ਸ਼ੁੱਧ ਭਾਸ਼ਾ” ਦੇ ਅਨੁਵਾਦ ਅਤੇ ਸਮਝ ਬਾਰੇ। ਹੇਠਾਂ ਤੀਜੇ ਪੱਖ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਟਿੱਪਣੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ:
ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਏਕਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧਤਾ
1. ਮੂਲ ਇਬਰਾਨੀ ਪਾਠ ਦੀ ਸਹੀਤਾ
ਇਹ ਭਾਗ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਫ਼ਨਯਾਹ 3:9 ਦੇ ਮੂਲ ਪਾਠ ਵਿੱਚ “ਸ਼ੁੱਧ ਭਾਸ਼ਾ” ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ “ਭਾਸ਼ਾ” ਸ਼ਬਦ ਇੱਕਵਚਨ (“ਬੁੱਲ੍ਹ”) ਵਿੱਚ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਜੋਂ। ਇਸ ਲਈ “ਸ਼ੁੱਧ ਭਾਸ਼ਾ” ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਇਹ ਗ਼ਲਤ ਸਮਝ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰੇਗਾ।
ਪਰ ਅਸਲ ਅਰਥ “ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਭਾਸ਼ਾ” ਦੇ ਵਧੇਰੇ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਇਹ ਬਾਬਲ ਦੇ ਬੁਰਜ ਦੀ ਘਟਨਾ ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਵੰਡੇ ਜਾਣ ਦੇ ਉਲਟ ਹੈ ਅਤੇ ਉਤਪਤ ਦੀ ਮੂਲ ਭਾਸ਼ਾਈ ਏਕਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਯਾਦ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਵਾਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਾਮ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਥਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਨ (ਉਤਪਤ 11:4)।
2. ਸਾਫ਼ ਜਾਂ ਸ਼ੁੱਧ
ਮੂਲ ਸ਼ਬਦ “pure” ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਸ਼ੁੱਧ” ਜਾਂ “ਸਪਸ਼ਟ” ਕਰਨਾ ਅਸਲ ਅਰਥ ਦੇ ਵਧੇਰੇ ਨੇੜੇ ਜਾਪਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੇ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਤੋਂ ਭਾਵ ਅਜਿਹੀ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਦਲਿਆ, ਵਿਗਾੜਿਆ ਜਾਂ ਮਿਲਾਇਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਨਾ ਕਿ “ਸਫ਼ਾਈ” ਦਾ ਕੋਈ ਅਮੂਰਤ ਨੈਤਿਕ ਵਿਚਾਰ।
ਇਹ ਯਸਾਯਾਹ 6:5 ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ “ਅਸ਼ੁੱਧ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ” ਨਾਲ ਸਪਸ਼ਟ ਵਿਰੋਧ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਨੈਤਿਕ ਜਾਂ ਆਤਮਿਕ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ, ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਸਹੀਤਾ ਜਾਂ ਇਕਸਾਰਤਾ ਦਾ ਨਹੀਂ।
ਯੇਸੂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀਆਂ
1. ਯੂਨਾਨੀ ਤੋਂ ਲਾਤੀਨੀ ਤੱਕ ਉਚਾਰਣ ਦੀ ਸੰਭਾਲ
ਪ੍ਰਭੂ ਯੇਸੂ ਦਾ ਨਾਮ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਯੂਨਾਨੀ ਤੋਂ ਲਾਤੀਨੀ ਵਿੱਚ Iesus ਵਜੋਂ ਲਿਪਾਂਤਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀਆਂ ਸਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੇ ਫੈਲਾਅ ਦੌਰਾਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲਿਆ ਗਿਆ। ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਚੀਨੀ “耶穌” (YESU) ਅਜੇ ਵੀ ਮੂਲ ਉਚਾਰਣ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਪਰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ J ਅੱਖਰ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਕਰਕੇ JESUS ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਮੂਲ ਧੁਨੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।
2. ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਿਕਾਸ ਦੌਰਾਨ ਤਬਦੀਲੀਆਂ
1628 ਦੀ ਕਿੰਗ ਜੇਮਜ਼ ਬਾਈਬਲ (KJV) ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ Iesus ਲਿਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਮੂਲ ਉਚਾਰਣ ਸੰਭਾਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਧੁਨੀ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਨਾਲ ਲਗਭਗ 200 ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਆਧੁਨਿਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ JESUS ਦਾ ਉਚਾਰਣ “ਜੀਜ਼ਸ” ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਹ ਭਾਗ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਚਾਰਣ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨਾਮ ਦੇ ਅਰਥ ਜਾਂ ਸਮਝੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਪਛਾਣ ਨੂੰ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਉਸ ਉਦਾਹਰਨ ਦਾ ਵੀ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਅਬਰਾਮ ਦਾ ਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ ਅਬਰਾਹਾਮ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਹੀ ਉਚਾਰਣ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
3. ਚੇਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਨਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ
ਜਦੋਂ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯੇਸੂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੂੰਹਜ਼ਬਾਨੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਪਹੁੰਚਾਇਆ। ਸਥਾਨਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਸ਼ਾਇਦ ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਉਹ “ਯੇਸੂ” (YESU) ਦੇ ਨੇੜੇ ਉਚਾਰਣ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਮਹੱਤਤਾ ਘਟ ਗਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭਿੰਨ ਰੂਪ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਇਹ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਘਟਨਾ ਹੈ; ਪਰ ਕੀ ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਇਹ ਲਿਖਤ ਇਸ ਨੂੰ “ਤਬਦੀਲੀ ਦਾ ਨਤੀਜਾ” ਮੰਨਦੀ ਹੈ।
ਸਫ਼ਨਯਾਹ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਅਤੇ ਸੁਧਾਰ
1. ਸ਼ੁੱਧ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਮੁੜ ਬਹਾਲੀ ਬਾਰੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ
ਸਫ਼ਨਯਾਹ 3:9 ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੰਤ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੌਮਾਂ ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਧ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਨਗੀਆਂ। ਇਹ ਬਾਬਲ ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਵੰਡੇ ਜਾਣ ਦੀ ਘਟਨਾ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਸੀਹਾ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਬਹਾਲੀ ਵੱਲ ਵੀ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਟਿੱਪਣੀ “ਸੁਧਾਰ” ਨੂੰ ਸਫ਼ਨਯਾਹ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਵਿਸ਼ਾ ਮੰਨਦੀ ਹੈ: ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲੇਗਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਇਕਜੁੱਟ, ਸ਼ੁੱਧ ਭਾਸ਼ਾ ਮੁੜ ਦੇਵੇਗਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਨਗੀਆਂ।
2. “ਸੁਧਾਰ” ਅਤੇ “ਹੋਣ ਦੇਣਾ”
ਇੱਥੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਯੇਸੂ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਮੂਲ ਧੁਨੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਹੋਣ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਵੀ ਸਫ਼ਨਯਾਹ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਆਖ਼ਰੀ ਸੁਧਾਰ ਦੀ ਪੇਸ਼ੀਨਗੋਈ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕੌਮਾਂ ਮੁੜ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰਨਗੀਆਂ।
ਸਮਾਪਤੀ ਟਿੱਪਣੀ
ਇਹ ਵਿਆਖਿਆ ਭਾਸ਼ਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ ਅਤੇ ਅਨੁਵਾਦ ਦੀ ਸਹੀਤਾ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਜਾਂਚ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਸਫ਼ਨਯਾਹ 3:9 ਦੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਤੇ ਏਕਤਾ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਅੱਜ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਲਈ ਮੂਲ ਉਚਾਰਣ ਵੱਲ ਮੁੜਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਅਜੇ ਵੀ ਚਰਚਾ ਯੋਗ ਧਰਮ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ।
ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਲਿਖਤ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ-ਉਤੇਜਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ ਪ੍ਰਤੀ ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮਹੱਤਤਾ ਦੇਣ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੀ ਹੈ।
|
 |
|
|
|
|
|
