|
|
 | |
|
(صفنیا ۳:۹) در آن زمان، زبان قومها را تغییر خواهم داد (یا: باز خواهم گرداند) و به آنان یک زبان روشن (یا: پاک) خواهم بخشید تا بتوانند نام خداوند را بخوانند و یکدل او را خدمت کنند.
(یادداشت: ترجمهٔ لفظبهلفظ متن اصلی عبری چنین است:
در آن زمان من تغییر خواهم داد (یا باز خواهم گرداند)
زبان قومها را
به یک زبان پاک،
تا همگی بتوانند
نام خداوند را بخوانند
و یکدل او را خدمت کنند.
مقایسه کنید با (اشعیا ۶:۵الف): «آنگاه گفتم: وای بر من! هلاک شدم، زیرا مردی ناپاکلب هستم و در میان قومی ناپاکلب ساکنم.»
مقایسه کنید با (اشعیا ۶:۵الف): «...زیرا من یک مرد با لبهای ناپاک هستم و در میان یک قوم با لبهای ناپاک زندگی میکنم...»
توجه کنید:
یک مرد در مقایسه با قومها
ناپاک در مقایسه با پاک یا روشن
لبها در مقایسه با یک ... زبان
لب در عبری به معنای گفتار، زبان نیز هست
تفسیر و بررسی صفنیا ۳:۹
این بخش چند نکتهٔ مهم را مطرح میکند، بهویژه دربارهٔ ترجمه و درک عبارت «زبان پاک». در ادامه دیدگاه یک شخص ثالث ارائه میشود:
یکپارچگی و پاکی زبان
۱. دقت متن اصلی عبری
این بخش خاطرنشان میکند که در متن اصلی صفنیا ۳:۹، واژهای که در عبارت «زبان پاک» به «زبان» ترجمه شده، به صورت مفرد («لب») آمده است و مجموعهای از زبانهای متعدد نیست. بنابراین ترجمهٔ «زبان پاک» ممکن است خواننده را به این برداشت نادرست برساند که هر شخص در زبان خودش نام خداوند را بهطور پاک میخواند.
اما معنای واقعی به «یک زبان پاک و روشن» نزدیکتر است. این معنا با پراکندگی زبانها در واقعهٔ برج بابل در تضاد است و وحدت زبان نخستین در پیدایش را نیز یادآوری میکند. با این تفاوت که این بار ایمانداران نام خدا را میخوانند، نه اینکه برای خود نامی بسازند (پیدایش ۱۱:۴).
۲. تمیز یا پاک
ترجمهٔ واژهٔ اصلی “pure” به «پاک» یا «روشن» به نظر میرسد به معنای اصلی نزدیکتر باشد، زیرا پاکی زبان در اینجا به زبانی اشاره دارد که تغییر نکرده، تحریف نشده و با چیز دیگری آمیخته نشده است؛ نه به مفهوم اخلاقی انتزاعیِ «تمیزی».
این امر تضادی آشکار با «لبهای ناپاک» در اشعیا ۶:۵ دارد. عبارت اخیر ناپاکی اخلاقی یا روحانی را توصیف میکند، نه درستی یا یکسانی زبان را.
دگرگونیهای نام مقدس یِسو
۱. حفظ تلفظ از یونانی به لاتین
نام خداوند یِسو در اصل از یونانی به لاتین به صورت Iesus آوانویسی شد و تلفظ آن در جریان گسترش در سدههای نخست، در زبانهای مناطق گوناگون با وفاداری حفظ گردید. برای نمونه، واژهٔ چینی «耶穌» (YESU) هنوز به تلفظ اصلی نزدیک است. اما در انگلیسی، به سبب تغییر تلفظ حرف J، تلفظ JESUS بهتدریج از صدای اصلی فاصله گرفت.
۲. تغییرات در روند تحول تاریخی
در نسخهٔ شاه جیمز (KJV) سال ۱۶۲۸ هنوز Iesus نوشته میشد و تلفظ اصلی حفظ شده بود. با تغییرات آوایی، حدود دویست سال بعد تلفظ JESUS در انگلیسی نوین به «جیزِس» تبدیل شد.
این بخش یادآور میشود که تغییر تلفظ میتواند معنا یا هویتِ درکشدهٔ یک اسم خاص را تغییر دهد. همچنین نمونهٔ کتابمقدسیِ تغییر نام اَبرام به ابراهیم به دست خدا را ذکر میکند و بدینوسیله بر اهمیت تلفظ دقیق تأکید میورزد.
۳. شیوهٔ اعلام نام توسط شاگردان
هنگامی که شاگردان نام مقدس خداوند یِسو را اعلام میکردند، بسیار محتمل است که آن را بهصورت شفاهی و با وفاداری منتقل میکردند. ایمانداران هر منطقه شاید آن را مطابق زبان خود تلفظ میکردند، اما میکوشیدند تلفظی نزدیک به «یِسو» (YESU) را حفظ کنند. با گذشت زمان، کاهش توجه به نام مقدس موجب پدید آمدن تفاوتها در زبانهای گوناگون شد.
این پدیدهای تاریخی و فرهنگی است؛ بااینحال، دربارهٔ سازگاری آن با ارادهٔ خدا، این نوشته آن را «نتیجهٔ تغییر» میداند.
نبوت و اصلاح در کتاب صفنیا
۱. نبوتِ بازگرداندن زبان پاک
صفنیا ۳:۹ بیان میکند که در روزهای آخر، قومها نام خداوند را با یک زبان پاک خواهند خواند. این سخن با پراکندگی زبانها در بابل ارتباط دارد و به بازسازی در عصر مسیحا نیز اشاره میکند. این بررسی «اصلاح» را یکی از موضوعهای مهم کتاب صفنیا میداند: خدا قومها را تغییر خواهد داد و یک زبان واحد و پاک را به آنان باز خواهد گرداند تا با آن نام خداوند را بخوانند.
۲. «اصلاح» و «اجازه دادن»
در اینجا گفته میشود که تلفظ نام یِسو در بسیاری از زبانهای امروزی از صدای اصلی فاصله گرفته است؛ این خواست خدا نیست، بلکه چیزی است که خدا اجازه داده رخ دهد. بااینحال، نبوت صفنیا از اصلاح نهایی خبر میدهد؛ زمانی که قومها بار دیگر نام مقدس خدا را بهدرستی خواهند خواند.
جمعبندی
این تفسیر زبان، نام مقدس و دقت ترجمه را بهطور عمیق بررسی میکند، بهویژه در کاربرد صفنیا ۳:۹، و بر اهمیت پاکی و یکپارچگی زبان تأکید دارد. برای ایمانداران امروز، این پرسش که آیا بازگشت به تلفظ اصلی ضروری است، همچنان موضوعی الهیاتی و فرهنگی و شایستهٔ گفتوگو است.
بااینوجود، این نوشته دیدگاهی تأملبرانگیز ارائه میدهد و به مردم یادآوری میکند که بار دیگر حرمت نام مقدس و راستی زبان را جدی بگیرند.
|
|
|
|
|
|
|
|
