|
|
(Sofonías 3:9) Naquel tempo farei que os pobos cambien (ou: volvan) a unha soa fala clara (ou: pura), para que todos poidan invocar o nome do Señor e servilo de común acordo.
(Nota: A tradución literal, palabra por palabra, do orixinal hebreo ao inglés é:
Naquel tempo cambiarei (ou restaurarei) a
fala dos pobos
por unha fala pura,
para que todos poidan invocar o
nome do Señor
e servilo de común acordo.
Comparar con (Isaías 6:5a): «Entón dixen: Ai de min, estou perdido! Porque son un home de beizos impuros e vivo no medio dun pobo de beizos impuros.»
Comparar con (Isaías 6:5a): «...porque son un home de beizos impuros, e vivo no medio dun pobo de beizos impuros...»
Obsérvese:
un home comparado con pobos
impuro comparado con puro ou claro
beizos comparado con unha fala
beizo en hebreo tamén significa fala, lingua
Interpretación e Comentario de (Sofonías 3:9)
Esta pasaxe presenta varios puntos importantes, especialmente no que respecta á tradución e á comprensión da «fala pura». A continuación ofrécese unha perspectiva de comentario en terceira persoa:
A Unidade e a Pureza da Lingua
1. A Precisión do Texto Hebreo Orixinal
Esta pasaxe sinala que, no texto orixinal de (Sofonías 3:9), a palabra correspondente a «fala» na expresión «fala pura» está en singular (beizo), e non se refire a un conxunto de moitas linguas. Por iso, traducila como «lingua limpa» pode levar os lectores a entender erradamente que cada persoa invoca o nome do Señor dunha maneira limpa na súa propia lingua.
Porén, o significado real achégase máis a «unha soa fala pura e clara». Isto contrasta coa división das linguas na Torre de Babel e concorda coa unidade da lingua orixinal presentada na Xénese. Mais nesta ocasión, os crentes invocan o nome de Deus en lugar de facerse un nome para eles mesmos (Xénese 11:4).
2. Limpa fronte a Pura
Traducir a palabra orixinal «pure» como «pura» ou «clara» parece máis próximo ao seu significado, pois aquí a pureza da lingua se refire a unha fala que non foi modificada, deturpada nin mesturada, e non ao nivel moral abstracto que suxire «limpa».
Isto contrasta claramente cos «beizos impuros» de (Isaías 6:5). Esta última expresión describe impureza moral ou espiritual, non a corrección nin a uniformidade da lingua.
Cambios no Santo Nome IESU
1. Conservación da Pronuncia do Grego ao Latín
O nome do Señor IESU (YESU) foi transliterado orixinalmente do grego ao latín como Iesus. Cando se espallou por distintas rexións durante os primeiros séculos, a súa pronuncia conservouse fielmente nas linguas desas rexións. Por exemplo, o chinés «耶穌» (YESU) segue estando hoxe próximo á pronuncia orixinal. Porén, debido ao cambio na pronuncia da letra J en inglés, a pronuncia de JESUS foise afastando gradualmente do son orixinal.
2. Cambios no Desenvolvemento Histórico
Na edición de 1628 da Biblia King James Version (KJV), o nome aínda se escribía Iesus, conservando así a pronuncia orixinal. Como consecuencia dos cambios ortográficos, uns 200 anos despois, JESUS comezou a pronunciarse «Jee-zus» no inglés moderno.
A pasaxe menciona que un cambio de pronuncia pode ocasionar un cambio no significado dun nome propio, e cita o exemplo bíblico no que Deus cambiou o nome de Abram por Abraham para salientar a importancia dunha pronuncia exacta.
3. O Xeito en que os Discípulos o Proclamaron
É moi probable que, cando os discípulos proclamaban o santo nome do Señor IESU (YESU), transmitisen fielmente a súa pronuncia de maneira oral. Talvez os crentes locais o pronunciaban segundo as súas propias linguas, pero probablemente procuraban conservar unha pronuncia próxima á forma «YESU». Co paso do tempo, diminuíu a importancia atribuída ao santo nome e xurdiron formas diferentes en diversas linguas.
Este é un fenómeno histórico e cultural, pero, en canto a se concorda coa vontade de Deus, a pasaxe considérao «o resultado de ter sido modificado».
Profecía e Corrección no Libro de Sofonías
1. A Profecía da Restauración dunha Fala Pura
(Sofonías 3:9) afirma que, nos últimos días, todos os pobos invocarán o nome do Señor cunha soa fala pura. Isto responde á división das linguas en Babel e apunta á restauración da era mesiánica. Este comentario considera a «corrección» un tema importante de Sofonías: Deus cambiará e restaurará os pobos para que empreguen unha lingua unificada e pura ao invocar o nome do Señor.
2. «Corrección» e «Permisión»
Aquí afírmase que a pronuncia do nome IESU (YESU) en moitas linguas modernas se afastou do son orixinal. Isto non é a vontade de Deus, senón algo que Deus permitiu. Porén, a profecía de Sofonías anuncia a corrección definitiva, cando os pobos volverán invocar correctamente o santo nome de Deus.
Comentario Final
Esta interpretación examina profundamente a precisión da lingua, do santo nome e da tradución, especialmente na aplicación de (Sofonías 3:9), e salienta a importancia da pureza e da unidade lingüísticas. Para os crentes modernos, se é necesario volver á pronuncia orixinal segue sendo unha cuestión teolóxica e cultural digna de debate.
Con todo, a pasaxe ofrece unha perspectiva suxestiva e lembra ás persoas que deben volver valorar a reverencia polo santo nome e a autenticidade da lingua.
|
 |
|
|
|
|
|
