| <
|
(Sefanja 3:9) In dié tyd sal Ek die volke verander (of: herstel) tot een duidelike (of: suiwer) taal, sodat hulle die Naam van die Here kan aanroep en Hom eensgesind kan dien.
(Let wel: Die woord-vir-woord-vertaling van die oorspronklike Hebreeus in Engels lui:
In dié tyd sal Ek die spraak verander (of herstel)
van die volke
tot een suiwer taal,
sodat hulle almal die
Naam van die Here kan aanroep
en Hom eensgesind kan dien.
Vergelyk (Jesaja 6:5a): “Toe het ek gesê: Wee my, ek is verlore! Want ek is ’n man met onrein lippe en ek woon onder ’n volk met onrein lippe.”
Vergelyk met (Jesaja 6:5a): “...want ek is ’n man met onrein lippe, en ek woon onder ’n volk met onrein lippe...”
Let op:
’n man vergelyk met volke
onrein vergelyk met suiwer of duidelik
lippe vergelyk met een taal
lip beteken in Hebreeus ook spraak, taal
Vertolking en Kommentaar oor (Sefanja 3:9)
Hierdie gedeelte opper verskeie belangrike punte, veral oor die vertaling en begrip van “suiwer taal”. Hier volg ’n derdeparty-kommentaar:
Die Eenheid en Suiwerheid van Taal
1. Die Noukeurigheid van die Oorspronklike Hebreeuse Teks
Hierdie gedeelte wys daarop dat die woord vir “taal” in die uitdrukking “suiwer taal” in die oorspronklike teks van (Sefanja 3:9) enkelvoudig is (lip), en nie ’n versameling van baie tale nie. Daarom kan ’n vertaling soos “reine taal” lesers maklik laat misverstaan dat elke persoon die Naam van die Here op ’n reine wyse in sy eie taal aanroep.
Die werklike betekenis is egter nader aan “een suiwer, duidelike taal”. Dit staan in teenstelling met die verdeling van tale by die Toring van Babel en stem ooreen met die oorspronklike taaleenheid in Genesis. Hierdie keer roep gelowiges egter die Naam van God aan in plaas daarvan om vir hulleself naam te maak (Genesis 11:4).
2. Rein teenoor Suiwer
Om die oorspronklike woord “pure” as “suiwer” of “duidelik” te vertaal, lyk nader aan die bedoelde betekenis, want die suiwerheid van taal verwys hier na taal wat nie verander, verdraai of vermeng is nie, eerder as die abstrakte morele betekenis van “rein”.
Dit vorm ’n skerp teenstelling met die “onrein lippe” in (Jesaja 6:5). Laasgenoemde beskryf morele of geestelike onreinheid, nie die korrektheid of eenvormigheid van taal nie.
Veranderinge aan die Heilige Naam JESU
1. Behoud van Uitspraak vanaf Grieks na Latyn
Die Naam van die Here JESU (YESU) is oorspronklik uit Grieks in Latyn as Iesus getranslitereer. Toe dit gedurende die eerste eeue na verskillende gebiede versprei het, is die uitspraak daarvan getrou in die tale van daardie gebiede bewaar. Die Chinese “耶穌” (YESU) bly byvoorbeeld vandag nog na aan die oorspronklike uitspraak. Weens die verandering in die uitspraak van die letter J in Engels het die uitspraak van JESUS egter geleidelik van die oorspronklike klank afgewyk.
2. Veranderinge in die Historiese Ontwikkeling
In die 1628-uitgawe van die King James Version (KJV) is die Naam steeds as Iesus geskryf, waardeur die oorspronklike uitspraak behoue gebly het. As gevolg van spellingveranderinge is JESUS ongeveer 200 jaar later in moderne Engels as “Jee-zus” uitgespreek.
Die gedeelte noem dat ’n verandering in uitspraak moontlik die betekenis van ’n eienaam kan verander. Dit verwys na die Bybelse voorbeeld waarin God Abram se naam na Abraham verander het om die belangrikheid van akkurate uitspraak te beklemtoon.
3. Die Manier Waarop die Dissipels Verkondig Het
Dit is baie waarskynlik dat die dissipels, toe hulle die heilige Naam van die Here JESU (YESU) verkondig het, die uitspraak daarvan getrou mondelings oorgedra het. Plaaslike gelowiges het dit moontlik volgens hulle eie tale uitgespreek, maar het waarskynlik probeer om ’n uitspraak na aan die vorm “YESU” te bewaar. Met verloop van tyd het die belangrikheid wat aan die heilige Naam geheg is, afgeneem en het verskillende vorme in verskillende tale ontstaan.
Dit is ’n historiese en kulturele verskynsel, maar wat die vraag betref of dit met God se wil ooreenstem, beskou hierdie gedeelte dit as “die gevolg van verandering”.
Profesie en Regstelling in Sefanja
1. Die Profesie van die Herstel van ’n Suiwer Taal
(Sefanja 3:9) sê dat al die volke in die laaste dae die Naam van die Here in een suiwer taal sal aanroep. Dit weerspieël die verdeling van tale by Babel en dui op herstel in die Messiaanse tyd. Hierdie kommentaar beskou “regstelling” as ’n belangrike tema in Sefanja: God sal die volke verander en herstel sodat hulle een verenigde en suiwer taal gebruik om die Naam van die Here aan te roep.
2. “Regstelling” en “Toelating”
Hier word beweer dat die uitspraak van die Naam JESU (YESU) in baie moderne tale van die oorspronklike klank afgewyk het. Dit is nie God se wil nie, maar iets wat God toegelaat het. Sefanja se profesie voorspel egter die uiteindelike regstelling, wanneer die volke weer God se heilige Naam korrek sal aanroep.
Samevattende Kommentaar
Hierdie uitleg ondersoek die akkuraatheid van taal, die heilige Naam en vertaling diepgaande, veral in die toepassing van (Sefanja 3:9), en beklemtoon die belangrikheid van taalsuiwerheid en -eenheid. Vir moderne gelowiges bly die vraag of dit nodig is om na die oorspronklike uitspraak terug te keer ’n teologiese en kulturele onderwerp wat bespreking verdien.
Hierdie gedeelte bied egter ’n gedagteprikkelende perspektief en herinner mense om opnuut eerbied vir die heilige Naam en die egtheid van taal te hê.
|
 |
|
|
|
|
|
