(Сафанё 3:9) Он гоҳ забони халқҳоро тағйир медиҳам (ё: онро барқарор мекунам) ва ба онҳо як забони равшан (ё: пок) медиҳам, то ҳама номи Худовандро бихонанд ва ба Ӯ бо як дил хизмат кунанд.
(Эзоҳ: Тарҷумаи таҳтуллафзии матни аслии ибронӣ:
Он гоҳ тағйир медиҳам (ё барқарор мекунам)
забони халқҳоро
ба як забони пок,
то ҳама тавонанд
номро Худованд бихонанд
ва ба Ӯ бо як дил хизмат кунанд.
Бо Ишаъё 6:5а муқоиса кунед: «Он гоҳ гуфтам: Вой бар ман! Ман ҳалок шудам, зеро марди лабонаш нопок ҳастам ва дар миёни қавми лабонаш нопок зиндагӣ мекунам».
Бо Ишаъё 6:5а муқоиса кунед: «...зеро ман як марди дорои лабони нопок ҳастам ва дар миёни як қавми дорои лабони нопок зиндагӣ мекунам...»
Диққат диҳед:
як мард бо халқҳо муқоиса мешавад
нопок бо пок ё равшан муқоиса мешавад
лабҳо бо як ... забон муқоиса мешаванд
Дар забони ибронӣ лаб ҳамчунин метавонад маънои сухан ё забонро дошта бошад
Шарҳ ва Тафсири Сафанё 3:9
Ин матн чанд андешаи муҳимро, махсусан дар бораи тарҷума ва фаҳмиши ибораи «забони пок», пешкаш мекунад. Дар зер тафсир аз дидгоҳи шахси сеюм оварда шудааст:
Ягонагӣ ва Покии Забон
1. Дақиқии Матни Аслии Ибронӣ
Матн нишон медиҳад, ки дар нусхаи аслии Сафанё 3:9 калимае, ки дар ибораи «забони пок» ҳамчун «забон» тарҷума шудааст, дар шакли танҳо («лаб») омадааст; он маҷмӯи забонҳои бисёрро ифода намекунад. Аз ин рӯ, тарҷумаи «забонҳои пок» метавонад хонандагонро ба андешаи нодуруст барад, ки ҳар шахс номи Худовандро дар забони худ ба таври пок мехонад.
Аммо маънои ҳақиқӣ ба ибораи «як забони поку равшан» наздиктар аст. Ин баръакси тақсим шудани забонҳо назди бурҷи Бобил аст ва ягонагии ибтидоии забонро дар китоби Ҳастӣ ба ёд меорад. Вале ин дафъа имондорон ба ҷойи он ки барои худ номе созанд, номи Худоро мехонанд (Ҳастӣ 11:4).
2. Покшуда ё Пок
Тарҷумаи калимаи аслии “pure” ҳамчун «пок» ё «равшан» ба маънои асосии он наздиктар менамояд. Покии забон дар ин ҷо забонеро ифода мекунад, ки тағйир наёфта, таҳриф нашуда ва омехта нашудааст; ин танҳо мафҳуми ахлоқии абстрактии «поксозӣ» нест.
Ин бо «лабони нопок»-и Ишаъё 6:5 тазоди равшан ба вуҷуд меорад, ки дар он нопокии ахлоқӣ ё рӯҳонӣ тасвир шудааст, на дурустӣ ё ягонагии забон.
Тағйирот дар Номи Муқаддаси ЕСУ
1. Нигоҳ Доштани Талаффуз аз Юнонӣ ба Лотинӣ
Номи Худованд ЕСУ (YESU) дар аввал аз юнонӣ ба лотинӣ ҳамчун Iesus баргардон шудааст. Вақте ки он дар асрҳои аввал ба минтақаҳои гуногун паҳн шуд, талаффузаш дар забонҳои он минтақаҳо содиқона нигоҳ дошта мешуд. Масалан, шакли чинии «耶穌» (YESU) то имрӯз ба талаффузи ибтидоӣ наздик аст. Аммо бо сабаби тағйир ёфтани талаффузи ҳарфи J дар забони англисӣ, талаффузи JESUS тадриҷан аз садои ибтидоӣ дур шуд.
2. Тағйирот дар Рушди Таърихӣ
Дар нашри соли 1628-и Китоби Муқаддаси шоҳ Ҷеймс (KJV) ном ҳанӯз Iesus навишта мешуд ва талаффузи ибтидоиро нигоҳ медошт. Дар натиҷаи тағйироти имло, тақрибан 200 сол баъд JESUS дар англисии муосир «Jee-zus» талаффуз шудан гирифт.
Матн таъкид мекунад, ки тағйири талаффуз метавонад маъно ё ҳувияти даркшудаи номи хосро тағйир диҳад. Он инчунин мисоли Китоби Муқаддасро меорад, ки Худо номи Абромро ба Иброҳим тағйир дод ва бо ин аҳамияти талаффузи дақиқро нишон медиҳад.
3. Шогирдон Номро Чӣ Гуна Эълон Мекарданд
Эҳтимоли зиёд дорад, ки шогирдон ҳангоми эълон кардани номи муқаддаси Худованд ЕСУ (YESU), талаффузи онро ба таври шифоҳӣ ва содиқона мерасонданд. Имондорони маҳаллӣ шояд онро мувофиқи забонҳои худ талаффуз мекарданд, аммо эҳтимол мекӯшиданд талаффузи наздик ба шакли «YESU»-ро нигоҳ доранд. Бо гузашти вақт аҳамияте, ки ба номи муқаддас дода мешуд, кам гардид ва дар забонҳои гуногун шаклҳои мухталиф пайдо шуданд.
Ин падидаи таърихӣ ва фарҳангӣ аст; аммо дар масъалаи он ки оё ба иродаи Худо мувофиқ аст, матн онро «натиҷаи тағйирот» мешуморад.
Пешгӯӣ ва Ислоҳ дар Китоби Сафанё
1. Пешгӯӣ дар бораи Барқароршавии Забони Пок
Сафанё 3:9 мегӯяд, ки дар рӯзҳои охир халқҳо номи Худовандро бо як забони пок хоҳанд хонд. Ин бо тақсим шудани забонҳо дар Бобил алоқаманд аст ва инчунин ба барқароршавие ишора мекунад, ки дар замони Масеҳ рӯй хоҳад дод. Ин тафсир «ислоҳро» мавзӯи муҳими китоби Сафанё мешуморад: Худо халқҳоро тағйир медиҳад ва барои онҳо як забони умумӣ ва покро барқарор мекунад, ки бо он номи Худовандро бихонанд.
2. «Ислоҳ» ва «Иҷозат»
Дар ин ҷо гуфта мешавад, ки талаффузи номи ЕСУ (YESU) дар бисёр забонҳои имрӯза аз садои ибтидоӣ дур шудааст. Ин иродаи Худо нест, балки чизест, ки Худо ба он роҳ додааст. Аммо пешгӯии Сафанё ислоҳи ниҳоиро пешгӯӣ мекунад, вақте ки халқҳо номи муқаддаси Худоро боз дуруст хоҳанд хонд.
Тафсири Хотимавӣ
Ин шарҳ забон, номи муқаддас ва дақиқии тарҷумаро амиқ баррасӣ карда, махсусан аҳамияти покӣ ва ягонагии забонро дар татбиқи Сафанё 3:9 таъкид мекунад. Оё имондорони имрӯз бояд ба талаффузи ибтидоӣ баргарданд, ҳамчун масъалаи илоҳиётӣ ва фарҳангии шоистаи баҳс боқӣ мемонад.
Бо вуҷуди ин, матн дидгоҳи андешабарангез пешниҳод мекунад ва ба одамон хотиррасон мекунад, ки ба эҳтироми номи муқаддас ва садоқат ба забон боз аҳамият диҳанд.
|
 |
|
|
|
|
|
