(Sofonia 3:9) Atëherë do t'ua ndryshoj gjuhën kombeve (ose: do ta rivendos) dhe do t'u jap një gjuhë të qartë (ose: të pastër), që të gjithë të thërrasin emrin e Zotit dhe t'i shërbejnë Atij me një zemër.
(Shënim: Përkthimi fjalë për fjalë i tekstit origjinal hebraik:
Atëherë do ta ndryshoj (ose do ta rivendos)
gjuhën e kombeve
në një gjuhë të pastër,
që të gjithë të mund
të thërrasin emrin e Zotit
dhe t'i shërbejnë Atij me një zemër.
Krahasoni me Isaia 6:5a: “Atëherë thashë: Mjerë unë! Jam i humbur, sepse jam njeri me buzë të papastra dhe banoj në mes të një populli me buzë të papastra.”
Krahasoni me Isaia 6:5a: “...sepse jam një njeri me buzë të papastra dhe banoj në mes të një populli me buzë të papastra...”
Vini re:
një njeri krahasohet me kombet
i papastër krahasohet me të pastër ose të qartë
buzët krahasohen me një ... gjuhë
Në hebraisht, buza mund të nënkuptojë gjithashtu të folur ose gjuhë
Shpjegim dhe Koment mbi Sofoninë 3:9
Ky tekst paraqet disa ide të rëndësishme, veçanërisht në lidhje me përkthimin dhe kuptimin e shprehjes “gjuhë e pastër”. Më poshtë jepet një koment nga këndvështrimi i një pale të tretë:
Uniteti dhe Pastërtia e Gjuhës
1. Saktësia e Tekstit Origjinal Hebraik
Teksti vë në dukje se në tekstin origjinal të Sofonisë 3:9, fjala e përkthyer “gjuhë” në shprehjen “gjuhë e pastër” është në njëjës (“buzë”); ajo nuk tregon një bashkësi prej shumë gjuhësh. Prandaj, përkthimi “gjuhë të pastra” mund t'i bëjë lexuesit të mendojnë gabimisht se çdo person do ta thërrasë pastër emrin e Zotit në gjuhën e vet.
Megjithatë, kuptimi i vërtetë është më pranë shprehjes “një gjuhë e pastër dhe e qartë”. Kjo është e kundërta e ndarjes së gjuhëve në Kullën e Babelit dhe të kujton unitetin fillestar të gjuhës te Zanafilla. Por këtë herë besimtarët thërrasin emrin e Perëndisë, në vend që të bëjnë një emër për veten (Zanafilla 11:4).
2. E Pastruar apo e Pastër
Përkthimi i fjalës origjinale “pure” si “e pastër” ose “e qartë” duket më pranë kuptimit të saj themelor. Pastërtia e gjuhës këtu nënkupton një gjuhë që nuk është ndryshuar, shtrembëruar apo përzier; nuk është thjesht një ide abstrakte morale e “pastrimit”.
Kjo krijon një kontrast të qartë me “buzët e papastra” te Isaia 6:5, ku përshkruhet papastërtia morale ose shpirtërore dhe jo saktësia apo uniteti i gjuhës.
Ndryshimet në Emrin e Shenjtë JESU
1. Ruajtja e Shqiptimit nga Greqishtja në Latinisht
Emri i Zotit JESU (YESU) fillimisht u transliterua nga greqishtja në latinisht si Iesus. Kur u përhap në rajone të ndryshme gjatë shekujve të parë, shqiptimi i tij u ruajt me besnikëri në gjuhët e atyre rajoneve. Për shembull, forma kineze “耶穌” (YESU) edhe sot është pranë shqiptimit fillestar. Megjithatë, për shkak të ndryshimit të shqiptimit të shkronjës J në anglisht, shqiptimi i fjalës JESUS u largua gradualisht nga tingulli fillestar.
2. Ndryshimet në Zhvillimin Historik
Në botimin e vitit 1628 të Biblës së Mbretit James (KJV), emri ende shkruhej Iesus, duke ruajtur kështu shqiptimin fillestar. Si pasojë e ndryshimeve drejtshkrimore, rreth 200 vjet më vonë JESUS filloi të shqiptohej “Jee-zus” në anglishten moderne.
Teksti thekson se ndryshimi i shqiptimit mund të ndryshojë kuptimin ose identitetin e perceptuar të një emri të përveçëm. Ai jep edhe shembullin biblik ku Perëndia ia ndryshoi emrin Abramit në Abraham, duke nënvizuar kështu rëndësinë e shqiptimit të saktë.
3. Si e Shpallën Dishepujt Emrin
Ka shumë të ngjarë që, kur dishepujt shpallnin emrin e shenjtë të Zotit JESU (YESU), ata e përcillnin me besnikëri shqiptimin e tij gojarisht. Besimtarët vendas mund ta kenë shqiptuar sipas gjuhëve të tyre, por ka të ngjarë që përpiqeshin ta ruanin shqiptimin pranë formës “YESU”. Me kalimin e kohës, rëndësia që i jepej emrit të shenjtë u dobësua dhe në gjuhë të ndryshme u shfaqën forma të ndryshme.
Ky është një fenomen historik dhe kulturor; por për sa i përket pyetjes nëse përputhet me vullnetin e Perëndisë, teksti e konsideron atë “rezultat të ndryshimit”.
Profecia dhe Korrigjimi në Librin e Sofonisë
1. Profecia për Rivendosjen e Gjuhës së Pastër
Sofonia 3:9 thotë se në ditët e fundit kombet do ta thërrasin emrin e Zotit me një gjuhë të pastër. Kjo lidhet me ndarjen e gjuhëve në Babel dhe gjithashtu tregon rivendosjen që do të ndodhë në kohën e Mesias. Ky koment e konsideron “korrigjimin” një temë të rëndësishme të librit të Sofonisë: Perëndia do t'i ndryshojë kombet dhe do t'u rivendosë një gjuhë të përbashkët e të pastër, me të cilën do të thërrasin emrin e Zotit.
2. “Korrigjimi” dhe “Lejimi”
Këtu pohohet se shqiptimi i emrit JESU (YESU) në shumë gjuhë të sotme është larguar nga tingulli fillestar. Ky nuk është vullneti i Perëndisë, por diçka që Perëndia e ka lejuar. Megjithatë, profecia e Sofonisë parashikon një korrigjim përfundimtar, kur kombet do ta thërrasin përsëri siç duhet emrin e shenjtë të Perëndisë.
Komenti Përfundimtar
Ky shpjegim shqyrton në mënyrë të plotë gjuhën, emrin e shenjtë dhe saktësinë e përkthimit, duke theksuar veçanërisht rëndësinë e pastërtisë dhe unitetit të gjuhës në zbatimin e Sofonisë 3:9. Nëse besimtarët e sotëm duhet të kthehen te shqiptimi fillestar, kjo mbetet një çështje teologjike dhe kulturore që meriton diskutim.
Megjithatë, teksti ofron një këndvështrim që nxit mendimin dhe u kujton njerëzve t'i japin sërish rëndësi nderimit të emrit të shenjtë dhe besnikërisë së gjuhës.
|
 |
|
|
|
|
|
