|
|
 |
(Sefanja 3:9) In die tijd zal Ik de taal van de volken veranderen (of: herstellen) en hun één heldere (of: zuivere) taal geven, zodat zij allen de naam van de HEER aanroepen en Hem eensgezind dienen.
(Opmerking: Een woordelijke vertaling van de oorspronkelijke Hebreeuwse tekst:
In die tijd zal Ik veranderen (of herstellen)
de taal van de volken
tot één zuivere taal,
zodat zij allen
de naam van de HEER aanroepen
en Hem eensgezind dienen.
Vergelijk Jesaja 6:5a: ‘Toen zei ik: Wee mij! Ik ga ten onder, want ik ben een man met onreine lippen en ik woon te midden van een volk met onreine lippen.’
Vergelijk Jesaja 6:5a: ‘...want ik ben één man met onreine lippen en ik woon te midden van één volk met onreine lippen...’
Let op:
één man wordt vergeleken met de volken
onrein wordt vergeleken met zuiver of helder
lippen worden vergeleken met één ... taal
In het Hebreeuws kan lip ook spraak of taal betekenen
Uitleg en Commentaar bij Sefanja 3:9
Deze tekst brengt verscheidene belangrijke punten naar voren, vooral met betrekking tot de vertaling en het begrip van de uitdrukking ‘zuivere taal’. Hieronder volgt een commentaar vanuit het gezichtspunt van een derde partij:
De Eenheid en Zuiverheid van de Taal
1. De Nauwkeurigheid van de Oorspronkelijke Hebreeuwse Tekst
De tekst wijst erop dat in de grondtekst van Sefanja 3:9 het woord dat in ‘zuivere taal’ met ‘taal’ wordt vertaald, in het enkelvoud staat (‘lip’); het verwijst niet naar een verzameling van vele talen. Daarom kan de vertaling ‘zuivere taal’ de lezer ten onrechte doen denken dat ieder mens de naam van de HEER op zuivere wijze in zijn eigen taal zal aanroepen.
De werkelijke betekenis ligt echter dichter bij ‘één zuivere, heldere taal’. Dit is het tegenovergestelde van de verdeling van de talen bij de toren van Babel en herinnert aan de oorspronkelijke taaleenheid in Genesis. Deze keer roepen de gelovigen echter Gods naam aan, in plaats van voor zichzelf een naam te maken (Genesis 11:4).
2. Gereinigd of Zuiver
Het oorspronkelijke woord “pure” vertalen als ‘zuiver’ of ‘helder’ lijkt dichter bij de grondbetekenis te liggen. De zuiverheid van de taal duidt hier op een taal die niet is veranderd, verdraaid of vermengd; niet slechts op een abstract moreel begrip van ‘reiniging’.
Dit vormt een duidelijke tegenstelling met de ‘onreine lippen’ in Jesaja 6:5, waar morele of geestelijke onreinheid wordt beschreven en niet de juistheid of eenvormigheid van een taal.
Veranderingen in de Heilige Naam YESU
1. Het Behoud van de Uitspraak van het Grieks tot het Latijn
De naam van de Heer YESU werd oorspronkelijk vanuit het Grieks in het Latijn getranslitereerd als Iesus. Toen de naam zich in de eerste eeuwen over verschillende gebieden verspreidde, werd de uitspraak ervan getrouw bewaard in de talen van die gebieden. Het Chinese ‘耶穌’ (YESU) ligt bijvoorbeeld nog steeds dicht bij de oorspronkelijke uitspraak. Maar doordat de uitspraak van de letter J in het Engels veranderde, raakte de uitspraak van JESUS geleidelijk verder verwijderd van de oorspronkelijke klank.
2. Veranderingen in de Historische Ontwikkeling
In de King Jamesbijbel (KJV) van 1628 werd de naam nog als Iesus geschreven, waardoor de oorspronkelijke uitspraak behouden bleef. Door klankveranderingen werd JESUS ongeveer 200 jaar later in het moderne Engels als ‘Jee-zus’ uitgesproken.
De tekst benadrukt dat een verandering in uitspraak de betekenis of de ervaren identiteit van een eigennaam kan veranderen. Ook wordt het Bijbelse voorbeeld aangehaald waarin God de naam Abram in Abraham veranderde, waarmee het belang van een nauwkeurige uitspraak wordt onderstreept.
3. Hoe de Discipelen de Naam Verkondigden
Het is zeer waarschijnlijk dat de discipelen de heilige naam van de Heer YESU mondeling en getrouw doorgaven toen zij die verkondigden. Plaatselijke gelovigen hebben de naam mogelijk overeenkomstig hun eigen taal uitgesproken, maar zij zullen geprobeerd hebben een uitspraak te bewaren die dicht bij ‘YESU’ lag. Na verloop van tijd nam het belang dat aan de heilige naam werd gehecht af en ontstonden er varianten in verschillende talen.
Dit is een historisch en cultureel verschijnsel; maar wat betreft de vraag of het overeenstemt met Gods wil, beschouwt de tekst het als ‘het gevolg van een verandering’.
Profetie en Correctie in het Boek Sefanja
1. De Profetie over het Herstel van een Zuivere Taal
Sefanja 3:9 verklaart dat de volken in de laatste dagen de naam van de HEER in één zuivere taal zullen aanroepen. Dit houdt verband met de verdeling van de talen in Babel en wijst ook op het herstel dat in de tijd van de Messias zal plaatsvinden. Dit commentaar beschouwt ‘correctie’ als een belangrijk thema in het boek Sefanja: God zal de volken veranderen en voor hen één verenigde, zuivere taal herstellen waarmee zij de naam van de HEER zullen aanroepen.
2. ‘Correctie’ en ‘Toelating’
Hier wordt gesteld dat de uitspraak van de naam YESU in veel hedendaagse talen van de oorspronkelijke klank is afgeweken. Dit is niet Gods wil, maar iets wat God heeft toegelaten. Toch voorzegt de profetie van Sefanja een uiteindelijke correctie, wanneer de volken Gods heilige naam opnieuw juist zullen aanroepen.
Slotcommentaar
Deze uitleg onderzoekt taal, de heilige naam en de nauwkeurigheid van vertalingen diepgaand en benadrukt vooral het belang van de zuiverheid en eenheid van de taal bij de toepassing van Sefanja 3:9. Of gelovigen in deze tijd naar de oorspronkelijke uitspraak zouden moeten terugkeren, blijft een theologische en culturele vraag die bespreking verdient.
Niettemin biedt de tekst een tot nadenken stemmend perspectief en herinnert hij mensen eraan opnieuw waarde te hechten aan eerbied voor de heilige naam en trouw aan de taal.
|
|
|
|
|
|
|
|
