(Zefanias 3:9) Sa panahong iyon, babaguhin ko ang wika ng mga bayan (o: ibabalik ko ito) at bibigyan ko sila ng isang malinaw (o: dalisay) na wika, upang silang lahat ay tumawag sa pangalan ng Panginoon at maglingkod sa kaniya nang may iisang puso.
(Paalala: Salita-sa-salitang salin ng orihinal na tekstong Hebreo:
Sa panahong iyon ay babaguhin ko (o ibabalik)
ang wika ng mga bayan
tungo sa isang dalisay na wika,
upang silang lahat
ay tumawag sa pangalan ng Panginoon
at maglingkod sa kaniya nang may iisang puso.
Ihambing sa Isaias 6:5a: “At sinabi ko, Kaawa-awa ako! Napahamak ako; sapagkat ako ay isang taong may maruming mga labi, at naninirahan ako sa gitna ng mga taong may maruming mga labi.”
Ihambing sa Isaias 6:5a: “...sapagkat ako ay isang taong may maruming mga labi, at naninirahan ako sa gitna ng isang bayang may maruming mga labi...”
Pansinin:
isang tao ay inihahambing sa mga bayan
marumi ay inihahambing sa dalisay o malinaw
mga labi ay inihahambing sa isang ... wika
Sa Hebreo, ang labi ay maaari ring mangahulugang pananalita o wika
Paliwanag at Komentaryo sa Zefanias 3:9
Inilalahad ng bahaging ito ang ilang mahahalagang punto, lalo na tungkol sa pagsasalin at pag-unawa sa pariralang “dalisay na wika.” Narito sa ibaba ang isang komentaryo mula sa pananaw ng ikatlong panig:
Pagkakaisa at Kadalisayan ng Wika
1. Katumpakan ng Orihinal na Tekstong Hebreo
Itinuturo ng bahaging ito na sa orihinal na teksto ng Zefanias 3:9, ang salitang isinaling “wika” sa “dalisay na wika” ay nasa anyong isahan (“labi”); hindi ito tumutukoy sa isang kalipunan ng maraming wika. Kaya maaaring maling maunawaan ng mambabasa ang saling “dalisay na wika” na ang bawat tao ay tatawag sa pangalan ng Panginoon nang may kadalisayan sa sarili niyang wika.
Gayunman, ang tunay na kahulugan ay mas malapit sa “isang dalisay at malinaw na wika.” Kabaligtaran ito ng paghahati-hati ng mga wika sa pangyayari sa Tore ng Babel at nagpapaalala sa unang pagkakaisa ng wika sa Genesis. Ngunit sa pagkakataong ito, tinatawag ng mga mananampalataya ang pangalan ng Diyos sa halip na gumawa ng pangalan para sa kanilang sarili (Genesis 11:4).
2. Malinis o Dalisay
Ang pagsasalin sa orihinal na salitang “pure” bilang “dalisay” o “malinaw” ay tila mas malapit sa pangunahing kahulugan nito. Dito, ang kadalisayan ng wika ay tumutukoy sa isang wikang hindi binago, binaluktot o hinaluan; hindi lamang sa isang abstraktong moral na konsepto ng “kalinisan.”
Lumilikha ito ng malinaw na kaibahan sa “maruming mga labi” sa Isaias 6:5, kung saan ang inilalarawan ay moral o espirituwal na karumihan, hindi ang kawastuhan o pagkakapare-pareho ng isang wika.
Mga Pagbabago sa Banal na Pangalan na YESU
1. Pag-iingat sa Pagbigkas Mula Griyego Hanggang Latin
Ang pangalan ng Panginoong YESU ay unang tinumbasan mula sa Griyego tungo sa Latin bilang Iesus; habang lumalaganap ito sa iba’t ibang rehiyon noong mga unang siglo, matapat na napanatili ang pagbigkas nito sa mga wika ng mga rehiyong iyon. Halimbawa, ang salitang Tsino na “耶穌” (YESU) ay malapit pa rin sa orihinal na pagbigkas. Ngunit dahil nagbago ang pagbigkas sa titik J sa Ingles, unti-unting lumayo ang pagbigkas sa JESUS mula sa orihinal na tunog.
2. Mga Pagbabago sa Pag-unlad ng Kasaysayan
Sa King James Bible (KJV) noong 1628, isinusulat pa rin ang pangalan bilang Iesus, kaya napanatili ang orihinal na pagbigkas. Dahil sa mga pagbabagong ponetiko, makalipas ang humigit-kumulang 200 taon, ang JESUS sa makabagong Ingles ay binigkas na “Jee-zus.”
Binibigyang-diin ng bahaging ito na ang pagbabago sa pagbigkas ay maaaring magbago sa kahulugan o sa pagkakakilanlang nauugnay sa isang pangalang pantangi. Binabanggit din nito ang halimbawa sa Biblia kung saan binago ng Diyos ang pangalan ni Abram tungo sa Abraham, at sa gayon ay binibigyang-diin ang kahalagahan ng tumpak na pagbigkas.
3. Kung Paano Ipinangaral ng mga Alagad ang Pangalan
Malaki ang posibilidad na nang ipangaral ng mga alagad ang banal na pangalan ng Panginoong YESU, matapat nilang ipinasa ito sa pamamagitan ng bibig. Maaaring binigkas ito ng mga lokal na mananampalataya ayon sa kanilang sariling wika, ngunit sinikap nilang mapanatili ang pagbigkas na malapit sa “YESU.” Sa paglipas ng panahon, nabawasan ang pagpapahalaga sa banal na pangalan at lumitaw ang iba’t ibang anyo nito sa sari-saring wika.
Isa itong pangyayaring makasaysayan at pangkultura; ngunit kung naaayon ba ito sa kalooban ng Diyos, itinuturing ito ng teksto bilang “bunga ng pagbabago.”
Propesiya at Pagwawasto sa Aklat ng Zefanias
1. Propesiya Tungkol sa Pagpapanumbalik ng Dalisay na Wika
Sinasabi ng Zefanias 3:9 na sa mga huling araw, tatawagin ng mga bayan ang pangalan ng Panginoon sa isang dalisay na wika. Nauugnay ito sa paghahati-hati ng mga wika sa Babel at tumutukoy rin sa pagpapanumbalik na magaganap sa panahon ng Mesiyas. Itinuturing ng komentaryong ito ang “pagwawasto” bilang mahalagang tema sa Aklat ng Zefanias: babaguhin ng Diyos ang mga bayan at ipanunumbalik sa kanila ang isang nagkakaisa at dalisay na wikang gagamitin nila sa pagtawag sa pangalan ng Panginoon.
2. “Pagwawasto” at “Pagpapahintulot”
Ipinapahayag dito na sa maraming wika ngayon, ang pagbigkas sa pangalan ng YESU ay lumayo na sa orihinal na tunog; hindi ito kalooban ng Diyos, kundi isang bagay na pinahintulutan ng Diyos na mangyari. Gayunman, hinuhulaan ng propesiya ni Zefanias ang isang pangwakas na pagwawasto, kapag muling tatawagin nang tama ng mga bayan ang banal na pangalan ng Diyos.
Pangwakas na Komentaryo
Malalim na sinusuri ng paliwanag na ito ang wika, ang banal na pangalan at ang katumpakan ng pagsasalin, na lalo nang binibigyang-diin ang kahalagahan ng kadalisayan at pagkakaisa ng wika sa paggamit ng Zefanias 3:9. Kung dapat bang bumalik ang mga mananampalataya ngayon sa orihinal na pagbigkas ay nananatiling isang teolohikal at pangkulturang tanong na karapat-dapat talakayin.
Gayunman, naglalahad ang teksto ng isang pananaw na pumupukaw sa pag-iisip at nagpapaalala sa mga tao na muling pahalagahan ang paggalang sa banal na pangalan at ang katapatan sa wika.
|
 |
|
|
|
|
|
