|
|
 |
(ሶፎንያስ 3:9) በዚያን ጊዜ የሕዝቦችን ቋንቋ እለውጣለሁ (ወይም፦ እመልሳለሁ)፣ አንድ ግልጽ (ወይም፦ ንጹሕ) ቋንቋ እሰጣቸዋለሁ፤ ያን ጊዜ ሁሉም የጌታን ስም ይጠራሉ፣ በአንድ ልብም ያገለግሉታል።
(ማስታወሻ፦ የመጀመሪያው የዕብራይስጥ ጽሑፍ ቃል በቃል ትርጉም፦
በዚያን ጊዜ እለውጣለሁ (ወይም እመልሳለሁ)
የሕዝቦችን ቋንቋ
ወደ አንድ ንጹሕ ቋንቋ፣
ሁሉም
የጌታን ስም እንዲጠሩ
በአንድ ልብም እንዲያገለግሉት።
ከኢሳይያስ 6:5ሀ ጋር አነጻጽሩ፦ “እኔም፦ ወዮልኝ! ጠፋሁ፤ እኔ ርኩስ ከንፈር ያለኝ ሰው ነኝና፣ ርኩስ ከንፈር ባለው ሕዝብ መካከልም እኖራለሁ አልሁ።”
ከኢሳይያስ 6:5ሀ ጋር አነጻጽሩ፦ “...እኔ አንድ ርኩስ ከንፈር ያለኝ ሰው ነኝና፣ አንድ ርኩስ ከንፈር ባለው ሕዝብ መካከልም እኖራለሁ...”
ልብ ይበሉ፦
አንድ ሰው ከሕዝቦች ጋር ተነጻጽሯል
ርኩስ ከንጹሕ ወይም ግልጽ ጋር ተነጻጽሯል
ከንፈሮች ከአንድ ... ቋንቋ ጋር ተነጻጽረዋል
በዕብራይስጥ ከንፈር ማለት ንግግር ወይም ቋንቋ ማለትም ሊሆን ይችላል
የሶፎንያስ 3:9 ማብራሪያና ትንታኔ
ይህ ክፍል በተለይ “ንጹሕ ቋንቋ” የሚለውን ሐረግ ስለመተርጎምና ስለመረዳት በርካታ ጠቃሚ ሐሳቦችን ያቀርባል። ከዚህ በታች ከሦስተኛ ወገን እይታ የቀረበ ትንታኔ አለ፦
የቋንቋ አንድነትና ንጽሕና
1. የመጀመሪያው የዕብራይስጥ ጽሑፍ ትክክለኛነት
ይህ ክፍል በሶፎንያስ 3:9 የመጀመሪያ ጽሑፍ ውስጥ “ንጹሕ ቋንቋ” ተብሎ በተተረጎመው ሐረግ “ቋንቋ” የሚለው ቃል በነጠላ ቁጥር (“ከንፈር”) እንደሆነ ይጠቁማል፤ የብዙ ቋንቋዎችን ስብስብ አያመለክትም። ስለዚህ “ንጹሕ ቋንቋ” የሚለው ትርጉም እያንዳንዱ ሰው በራሱ ቋንቋ በንጽሕና የጌታን ስም ይጠራል ብሎ አንባቢው በስህተት እንዲረዳ ሊያደርገው ይችላል።
ነገር ግን እውነተኛው ትርጉም “አንድ ንጹሕ፣ ግልጽ ቋንቋ” ወደሚለው ይበልጥ ይቀርባል። ይህ በባቤል ግንብ ክስተት ቋንቋዎች መከፋፈላቸውን የሚቃረን ሲሆን፣ በዘፍጥረት የነበረውን የመጀመሪያ የቋንቋ አንድነት ያስታውሳል። ይሁን እንጂ በዚህ ጊዜ አማኞች ለራሳቸው ስም ከማውጣት ይልቅ የእግዚአብሔርን ስም ይጠራሉ (ዘፍጥረት 11:4)።
2. ንጹሕ ወይስ ግልጽ
“pure” የሚለውን የመጀመሪያ ቃል “ንጹሕ” ወይም “ግልጽ” ብሎ መተርጎም ለመሠረታዊ ትርጉሙ ይበልጥ የቀረበ ይመስላል። እዚህ የቋንቋ ንጽሕና ያልተለወጠ፣ ያልተዛባ ወይም ያልተቀላቀለ ቋንቋን ያመለክታል፤ “ንጽሕና” የሚለውን ረቂቅ የሥነ ምግባር ሐሳብ ብቻ አይደለም።
ይህም በኢሳይያስ 6:5 ከሚገኘው “ርኩስ ከንፈር” ጋር ግልጽ ልዩነት ያሳያል። እዚያ የሚገለጸው የሥነ ምግባር ወይም መንፈሳዊ ርኩሰት ነው እንጂ የቋንቋ ትክክለኛነት ወይም አንድነት አይደለም።
በየሱ ቅዱስ ስም ላይ የተፈጠሩ ለውጦች
1. ከግሪክ እስከ ላቲን የአጠራር ጥበቃ
የጌታ የሱ ስም መጀመሪያ ከግሪክ ወደ ላቲን Iesus ተብሎ ተጻፈ፤ በመጀመሪያዎቹ መቶ ዘመናት ወደ ተለያዩ አካባቢዎች ሲስፋፋ አጠራሩ በአካባቢዎቹ ቋንቋዎች በታማኝነት ተጠብቆ ነበር። ለምሳሌ፣ የቻይንኛው “耶穌” (YESU) አሁንም ለመጀመሪያው አጠራር ቅርብ ነው። ነገር ግን በእንግሊዝኛ J ፊደል አጠራር ስለተለወጠ፣ JESUS የሚለው አጠራር ቀስ በቀስ ከመጀመሪያው ድምፅ ራቀ።
2. በታሪካዊ እድገት የተፈጠሩ ለውጦች
በ1628ቱ የኪንግ ጀምስ መጽሐፍ ቅዱስ (KJV) ውስጥ ስሙ አሁንም Iesus ተብሎ ይጻፍ ነበር፣ በዚህም የመጀመሪያው አጠራር ተጠብቆ ነበር። በድምፅ ለውጦች ምክንያት ከ200 ዓመት ገደማ በኋላ JESUS የሚለው በዘመናዊ እንግሊዝኛ “ጂዘስ” ተብሎ መጠራት ጀመረ።
ይህ ክፍል የአጠራር ለውጥ የአንድን የግል ስም ትርጉም ወይም የሚሰማውን ማንነት ሊለውጥ እንደሚችል ያጎላል። እግዚአብሔር የአብራምን ስም ወደ አብርሃም የለወጠበትን የመጽሐፍ ቅዱስ ምሳሌም በመጥቀስ ትክክለኛ አጠራር ያለውን አስፈላጊነት ያሳያል።
3. ደቀ መዛሙርቱ ስሙን እንዴት እንደሰበኩ
ደቀ መዛሙርቱ የጌታ የሱን ቅዱስ ስም ሲሰብኩ፣ በቃል በታማኝነት አስተላልፈውት ሊሆን ይችላል። በየአካባቢው የነበሩ አማኞች እንደ ቋንቋቸው አጠራሩን ለውጠውት ሊሆን ይችላል፤ ነገር ግን “የሱ” (YESU) ለሚለው ቅርብ የሆነ አጠራር ለመጠበቅ ጥረው ይሆናል። ከጊዜ በኋላ ለቅዱሱ ስም የሚሰጠው ጠቀሜታ ቀነሰ፣ በተለያዩ ቋንቋዎችም ልዩነቶች ታዩ።
ይህ ታሪካዊና ባህላዊ ክስተት ነው፤ ነገር ግን ከእግዚአብሔር ፈቃድ ጋር ይስማማል ወይስ አይስማማም የሚለውን በተመለከተ፣ ይህ ጽሑፍ “የተለወጠ ውጤት” እንደሆነ ይመለከተዋል።
በሶፎንያስ መጽሐፍ ውስጥ ትንቢትና እርማት
1. ንጹሕ ቋንቋ እንደሚመለስ የተነገረ ትንቢት
በመጨረሻዎቹ ቀናት ሕዝቦች በአንድ ንጹሕ ቋንቋ የጌታን ስም እንደሚጠሩ ሶፎንያስ 3:9 ይናገራል። ይህ በባቤል ቋንቋዎች ከመከፋፈላቸው ጋር የተያያዘ ሲሆን፣ በመሲሑ ዘመን የሚሆነውን መልሶ ማቋቋምም ያመለክታል። ይህ ትንታኔ “እርማት”ን በሶፎንያስ መጽሐፍ ውስጥ ዋና ጭብጥ አድርጎ ይመለከታል፦ እግዚአብሔር ሕዝቦችን ይለውጣል፣ የጌታን ስም ለመጥራት የሚጠቀሙበትንም አንድነት ያለው ንጹሕ ቋንቋ ይመልስላቸዋል።
2. “እርማት” እና “እንዲሆን መፍቀድ”
ዛሬ በብዙ ቋንቋዎች የየሱ ስም አጠራር ከመጀመሪያው ድምፅ ርቋል፤ ይህ የእግዚአብሔር ፈቃድ ሳይሆን እንዲከሰት የፈቀደው ነገር ነው ተብሎ እዚህ ተገልጿል። ይሁን እንጂ የሶፎንያስ ትንቢት ሕዝቦች እንደገና የእግዚአብሔርን ቅዱስ ስም በትክክል የሚጠሩበትን የመጨረሻ እርማት አስቀድሞ ይናገራል።
የመጨረሻ ትንታኔ
ይህ ማብራሪያ ቋንቋን፣ ቅዱሱን ስምና የትርጉምን ትክክለኛነት በጥልቀት ይመረምራል፤ በተለይም ሶፎንያስ 3:9 በሚተገበርበት ጊዜ የቋንቋ ንጽሕናና አንድነት ያላቸውን አስፈላጊነት ያጎላል። የዛሬ አማኞች ወደ መጀመሪያው አጠራር መመለስ አለባቸው ወይስ የለባቸውም የሚለው አሁንም ለውይይት የሚበቃ ሥነ መለኮታዊና ባህላዊ ጥያቄ ነው።
ይሁን እንጂ ይህ ጽሑፍ ሐሳብን የሚያነሳሳ እይታ ያቀርባል፣ ሰዎችም ለቅዱሱ ስም ክብርና ለቋንቋ ታማኝነት እንደገና ትኩረት እንዲሰጡ ያስታውሳቸዋል።
|
|
|
|
|
|
|
|
